سلام
یه سلام که با همه ی سلامای دیگه ام خیلی فرق داره
نمی دونم چی بگم فقط می دونم که منم دارم میرم
مثل همه ی اونایی که رفتن
بالاخره نوبت خودمم رسید و الان فهمیدم که اونای دیگه چرا رفتن
دیگه واقعا دارم خودم رو می بازم
همه چیم رو از دست دادم فقط یه چیز برام مونده بود که اونم امروز بعد از اینکه ای میلش رو خوندم دیدم که دارم از دستش می دم
عشقم رو که از دست دادم بهم گفت ازت متنفرم به نظر شما جالب نیست؟ کسی رو که در حد پرستش دوستش دارید بهتون بگه ازت متنفرم؟
الان دیگه احساس می کنم که واقعا فراموشش کردم در حالی که فقط یک ماه گذشته
و فکر می کنم خوب تونستم فراموشش کنم.
از وقتی این وبلاگ رو درست کردم همه اش از غم می نوشتم و همیشه هم اکثر دوستان کامنت می زدن که بابا بسه دیگه چقدر از غم می نویسی آخه چته تو؟
ولی هیچ وقت هیچ کدومتون نفهمیدین که من چرا فقط غمگین می نویسم
این پست فکر کنم پست آخرم باشه و یه جورایی پست خداحافظی !
از اینکه تونستم توی پرشین بلاگ دوستای خوبی پیدا کنم خوشحالم
خیلی ممنونم از همه ی دوستای عزیز که وقت شون رو می ذاشتن برا خوندن چرت و پرت های من یکی یکی ازتون تشکر کنم فکر کنم بهتره
اول داداشم محسن ( دابی جن خونگی ) عزیز که جمعه 23 مرداد هم تولدشه و پیشاپیش بهش تبریک می گم و ایشالا که سالها زنده باشه و همیشه هم شاد ازش واقعا ممنونم که بهم سر می زد و با کامنتای قشنگش دلداریم میداد .
بعد از عسل عزیز که اولین دوست وبلاگ نویسی بود که باهاش آشنا شدم و الان هم خیلی وقته ازش خیر ندارم امیدوارم اونم هر جا هست سالم باشه .
کامران عزیز که از بچه های گل روزگار بود و یکی از اون با مراما بود و از همین جا بهش میگم : کامران جون خیلی دوستت دارم.
از سینا جون ممنونم که اونم از دوستای قدیمیم بود و گاهی وقتا بهم سر میزنه
واقعا مرسی عمو فرهاد عزیز که مثل یه عموی واقعی حرفای منو می خوند و با نصیحتاش آدم رو آروم می کرد و خدایی آدم با تجربه ای بود و خیلی از مشکلاتم رو تونستم با صحبت های ایشون حل کنم.
متشکرم از تبسم و بریتنی عزیز که خبرای جالبی رو در مورد بریت می نوشتن و به منم زیاد سر می زدن .
از محمد جون خودم ( مارمولک ) خيلی ممنونم و واقعا شرمندم که انقدر دير اسمش رو نوشتم و مرسی که وبلاگم رو به تی کا تبديل کرد . مرسی محمد عزيز
بازم ممنونم از سرزمین قصه ها (محبوبه عزيز ) که انقدر زیبا می نوشتن و واقعا مطالبشون قشنگ بود و مرسی از اینکه برای من کامنت می ذاشتن.
مرسی از پانیذ جون که با اینکه اصلا من رو نمیشناخت پسورد وبلاگش رو بهم داد و به من اعتماد کرد .
از آینه ی زندگی ( هنگامه ) هم ممنونم که وقتی داستان زندگی ام رو براش به ای میلش زدم اون رو با حوصله خوند و منو دلداری داد.
از ثمینه ی شیطون که اینقدر باحال می نوشت و حسابی به آدم حال میداد وقتی باهاش چت می کردی.
مرسی از رضا ی قصه گو که داستان های زیبایی می نوشت.
خدایی همتون خیلی گلین و همتون رو دوست دارم و از آشنایی با تک تکتون خیلی خوشحال شدم . اگه اسم کسی رو ننوشتم شرمنده به خدا تا اونجا که میشناختم نوشتم .
در آخرم یه خواهشی از همتون دارم اونم اینکه شما رو به خدا ، شما رو به جون عزیز ترین کستون قسم می دم که هیچوقت عاشق نشین به خدا بدبخت میشین می سوزین دیوونه میشین
به قول اکسیر که وقتی رفت گفت :
" اينو به پسرها ميگم: تا وقتی که به اندازه ای پولدار نشدين که بتونين به معنای واقعی پول به پاي دوستتون بريزين، حتی فکر دوست پيدا کردن رو هم نکنين.
خدا دختر و جنس زن رو طوری آفريده که عقل و منطقش بر همه ی احساسات ديگه اش فرمانروايی داره. برخلاف چيزی که همه جا رايجه که ميگن مرد خيلي منطقيه و زن خيلی احساسی، ولی من به همه تون ثابت مينکم که زن خيلی منطقيه و مرد خيلی احساسی.
وقتی تو با يه دختر دوست ميشی، هرچقدر هم که عاشقش باشی آخرش باز هم چشمش به جيبهات هست. دخترهايی که اينو می خونن خواهش می کنم ناراحت نشن و بهشون برنخوره، من اينو با ايمان ميگم و حاضرم به تک تکتون ثابت کنم.
هيچ دختری به يک عشق تنها راضی نميشه. درکنارش مطمئن باشين که پول هم براش مهمه. حالا بستگی داره به سطح توقعش که بيشتر بخواد يا کمتر.
***
يه چيز ديگه به پسرها ميگم: نصف دخترهای دنيا لياقت عشق پسر رو ندارن ولی پسر عاشقوشون ميشه. و نصف ديگه ی دخترهای دنيا لياقت عشق رو دارن ولی کسی عاشقشون نميشه.
برای همينه که شايد يک درصد زندگيهايی که با عشق شروع ميشه، تا آخر دوام مياره. روی اين حرفم خوب فکر کنين. "
شاد باشین و امیدوارم بتونین دیگران رو هم شاد کنین.
یه شعر هم برای عشقی که از دستش دادم مینویسم و دیگه میرم و معذرت می خوام که انقدر حرف زدم .
از همه زميني ها زميني تر چرا رنگ آسمونه اون چشات
تو نگفتي پاي قولت ميموني؟ چرا قولت و گذاشتي زير پات
عاشق عطر خوش بارون و خاک پس چرا کوير خشک اون دلت؟
گل عشق و چرا پرپر ميکني؟ چي ميشه از اين دورنگي حاصلت !؟
تو که دريارو تو رويا مي ديدي چرا ساکت مثل مردابي شدي؟
فکر مي کردم که هميشه ميموني مثل رويا تو دل خوابي شدي
تو که قلبت مثل چشمه جاري بود واسه چي براي من سراب شدي؟
گفتي مثل کوه رو حرفت ميموني چرا مثل نقشي روي آب شدي؟
بيا دست بردار از اين دورنگيا اين همه دروغ و نيرنگ و ريا
بدي کردي من فراموش ميکنم اما اين بار مثل عاشقا بيا
